۱۳۹۲ خرداد ۲۳, پنجشنبه

Revelation


Revelation
The Apocalypse of Jesus Christ

Judith Kovacs and Christopher Rowland
First published 2004 by Blackwell Publishing Ltd

مکاشفه
جودیث کواکس، کریستوفر رولند
 
انتشارات بلک‌ول، 2004

فرصت کردم و پنج ترجمه‌ی مکاشفه‌ی یوحنا را خواندم و حالا می‌توانم سراغ ِ شرح ِ کتاب بروم. مقایسه‌ی ترجمه‌ها کار دشوار و وقت‌گیری است، به همین دلیل فعلاً این کار را نمی‌کنم و اگر بکنم لابه‌لای همین متن می‌کنم. چون پیش‌تر مقدمه‌ی ویراستار بر «شرح خروج» را آورده بودم، این‌جا دیگر زیاد مقدمه‌چینی نمی‌کنم. تنها نکته‌ی برجسته‌ی مقدمه که برای بار چندم یادآوری-اش می‌کنم این است که مجموعه شرح‌های (کامنتاری‌های) انتشارات بلک‌ول در درجه‌ی نخست بر اساس ِ این دیدگاه نوشته شده‌اند که: چگونگی ِ پذیرش و تفسیر ِ کتاب ِ مقدس و واکنش‌ها و اثرپذیری‌ها از این کتاب، به اندازه‌ی معنای اصلی ِ متون اهمیت دارند.
دیگر این‌که توجه به رشته‌های مختلف در کتاب ِ حاضر به این منظور است که اولاً راهی به سوی مطالب و موادی بگشاید که دسترسی به آن‌ها تاکنون دشوار بوده؛ در ثانی، منبعی باشد برای کسانی که تأثیر کتاب مقدّس بر فرهنگ غرب را بررسی می‌کنند. مجموعه‌ شرح‌های بلک‌ول خواننده را با تفسیرهای متعدد و متفاوتی آشنا می‌کنند. متن ِ حاضر شبیه ِ برگزیده‌ای از تفسیرهای متفاوت ِ مکاشفه است، با این حال تفسیرهای برجسته‌تر متمایز شده‌اند.
 
و نکته‌ی آخر این‌که شماره‌های درون پرانتز در متن ِ زیر، شماره‌ صفحه‌های کتاب ِ حاضر اند.

*
مقدمه
پس از انفجار ِ برج‌های دوقلوی سازمان تجارت جهانی، روزنامه‌ای انگلیسی تصویری از واقعه را به همراه این توضیح منتشر کرد: APOCALYPSE. همین یک واژه‌ برای توصیف موجز ِ ویرانی، وسعت ِ فاجعه و وحشت ِ عریان-اش کافی می‌نمود. کتاب مکاشفه به‌رغم ِ پرت‌افتادگی و فراموش‌شدگی-اش ابزاری برای ارزیابی این حادثه‌ی دردناک بود. از دیدگاه ِ عامه‌ی مردم، ’آخرالزمان‘ درباره‌ی فاجعه، مرگ و ویرانی، یا، چنان‌که روزنامه‌ای دیگر درباره‌ی روی‌دادهای آن روز ِ سپتامبر 2001 نوشت، درباره‌ی «پایان ِ جهان» است. این واژه تصویرهایی را تداعی می‌کند که بیانگر وسعت و مهابت ِ این تجربه نه تنها در سطح ملی، بین‌المللی و اجتماعی، بل‌که در زندگی شخصی ست. (1)

زمانی دیگر در سال 1990، در جایی دیگر، گروهی از حاشیه‌نشینان ِ شمال شرق برزیل درباره‌ی زندگی‌-شان حرف می‌زدند. مرد سال‌خورده‌ای در توصیف انتخابات ِ پیش ِ رو و کمپین‌های دولت، بدون ِ هیچ مقدمه‌ای کاندیداها (به‌ویژه دست‌راستی‌ها) را مظهر اژدهای آخرالزمان خواند که سرهای-اش در اعمال ِ فاسد ِ ایشان، در رشوه‌ها و چاپلوسی‌های-شان تجلی می‌یافت، در حالی که نصیب ِ مردم تنها بی‌عدالتی و ستم بود. این اشاره به مکاشفه‌ کاملاً خودانگیخته، طبیعی و شگفت‌انگیز بود. (2)
معنای اصلی ِ واژه‌ی apocalypse که از واژه‌ی یونانی ِ apocalypsis گرفته شده، پایان ِ فاجعه‌بار ِ جهان نیست، بل‌که آشکارشدن، یا فاش‌شدن است، شیوه‌ای که با آن بر حال ِ حاضر بینش یا بصیرت می‌یابیم، برای مثال بر سقوط یا افول ِ یک موقعیت ویژه‌ی تاریخی و نیروهای درگیر در آن. کاربرد ِ این واژه افقی جای‌گزین را پیش ِ رو می‌نهد که چشم‌اندازی متفاوت را به وجود می‌آورد. برای نمونه، جان هاوارد یودر بر اساس ِ باب ِ پنج ِ مکاشفه سیاست ِ جدیدی را مجسم می‌کند که نه براساس ِ قوانین ِ سزار ِ روم، بل‌که مبتنی بر حقیقت‌گویی و دوست‌داشتن ِ دشمن است. از این دیدگاه، آخرالزمان تنها برای جامعه‌ی پایان ِ جهان نیست، بل‌که برای همه‌ی دوران‌ها ست و راهی عرضه می‌کند تا بتوانیم در تاریخ ِ دوران ِ خود بهشت و هبوط، و اورشلیم و بابل را ببینیم. (2)

با این‌که الاهیات ِ مدرن از تفکر ِ آخر‌الزمانی (اپوکالیپتیک) پرهیز و هراس دارد، اگر ببینیم که «آخر‌الزمان» تا چه حد مستقیم و غیرمستقیم بر هنر، ادبیات و الاهیات تأثیر داشته شگفت‌زده می‌شویم. مکاشفه در طول ِ قرن‌ها به اَشکال ِ بسیار گوناگونی خوانده شده است. هدف ِ شرح ِ حاضر به دست ‌دادن ِ نمونه‌هایی از این خوانش‌ها ست. فصل ِ مقدماتی ِ کتاب ِ حاضر این اهداف را دنبال می‌کند: 1- درآمدی بر مکاشفه در کانتکست ِ یهودی و ادبیات ِ آغاز ِ مسیحیت، به‌ویژه مکاشفه‌ها و ادبیات ِ تخیلی؛ 2- طبقه‌بندی ِ عمده‌ترین تفسیرهای کتاب که در طول قرن‌ها پدید آمده‌اند؛ 3- دیدگاه و تأکید ِ ویژه‌ی شرح ِ حاضر؛ 4- بررسی ِ بعضی از تأثیرگذارترین مفسران و تفسیرها، به‌علاوه‌ی نگاهی به چگونگی ِ بازنمایی ِ کتابْ در موسیقی، مراسم ِ عبادی و هنر. (2)

پنج‌شنبه 23/خرداد/1392

هیچ نظری موجود نیست: