کتاب مقدّس 43

دو قطعه‌ی کوتاه ِ زیر را از «سِفر ِ تثنیه» نقل می‌کنم. هم‌چین قطعه‌هایی را نمی‌توان دینی نامید بلکه صرفن قطعاتی باقی‌مانده از ذهن و رفتار ِ انسان ِ چند هزار سال پیش است و می‌توان دید این ذهن چه‌قدر به ذهن ِ مردمان ِ روستایی ِ امروز (به‌خصوص از نوع ِ ایرانی‌ش) نزدیک است. می‌توان گفت قطعه‌ی ِ اول نشان‌گر ِ روح ِ شاعرانه حتا در بین ِ معتقدترین پیروان ِ آیین ِ یهود و در لابه‌لای ِ اصیل‌ترین متن‌های‌ ِ دینی‌شان است. دهاتی بودن ِ متنْ آشکار است و شاعرانه‌گی ِ متن به همین خاطر است.

6 اگر اتفاقاً آشیانۀ مرغی در راه به نظر تو آید، خواه بر درخت یا بر زمین، و در آن بچه‌ها و یا تخمها باشد، و مادر بر بچه‌ها یا تخمها نشسته، مادر را با بچه‌ها مگیر. 7 مادر را البته رها کن و بچه‌ها را برای خود بگیر، تا برای تو نیکو شود و عمر دراز کنی. (تثنیه 22: 6، 7)

قطعه‌ی ِ دوم جزء دستورات و قوانین ِ بی‌شمار و سرسام‌آوری ست که در چند کتاب ِ نخست ِ تورات آمده است. شباهت ِ قوانین ِ فقهی ِ اسلامی با این قوانین ِ توراتی حیرت‌انگیز است. به احتمال ِ زیاد دستورات ِ شریعت ِ اسلامی ِ ما شدیدن تحت ِ تأثیر ِ این قوانین است (بلکه بسیاری از چیزها را از همین یهودی‌ها یاد گرفته‌‌ایم). احکام ِ رساله‌ها و توضیح‌المسائل‌های ِ اسلامی که به خاطر ِ پرداختن به خصوصی‌ترین مسائل ِ شخصْ گاه باعث ِ خنده و حیرت است، به نحو ِ گسترده‌تر، دقیق‌تر و خنده‌دارتر، از کتاب ِ نخست ِ تورات (پیدایش) به بعد فوران می‌کند. بسیاری از این نوع قوانین به صورت غیر رسمی و عرفی در بین ِ ملت ِ دهات و شهریان ِ عامی رعایت می‌شود. قطعه‌ی ِ زیر را صرفن محض ِ تفریح انتخاب کردم.

تقدیس اُردو

9 و چون در اردو به مقابله دشمنانت بیرون روی خویشتن را از هر چیز بد نگاه دار.

12 و تو را مکانی بیرون از اردو باشد تا به آنجا بیرون روی. 13 و در میان اسباب تو میخی باشد، و چون بیرون می‌نشینی با آن بکـَن و برگشته، فضلۀ خود را بپوشان. 14 زیرا که یَهُوَه خدایت در میان اردوی تو می‌خرامد تا تو را رهایی داده، دشمنانت را به تو تسلیم نماید؛ پس اردوی تو مقدّس باشد، مبادا چیز پلید را در میان تو دیده، از تو رو گرداند. (تثنیه 23: 9 تا 14)

‌شنبه 3/ 7/ 1389