۱۳۸۷ بهمن ۱۰, پنجشنبه

«دیوار ِ چین»

نمایش ِ «دیوار ِ چین» نوشته‌ی "ماکس فریش" و به کارگردانی ِ "مریم معترف"، که فعلن در تالار ِ مولوی (واقع در خیابان شانزده آذر) روی صحنه است، مضمونی کاملن به‌روز و مطابق با شرایط ِ میهن ِ ما دارد. نمی‌دانم آیا اصل ِ نمایش هم به همین اندازه سیاسی است یا نه، اما مسلم است که چیزی که فعلن در حال ِ اجرا است، ایرانی‌شده و هدفدار است. تصور می‌کنم اگر این نمایش در سالن‌ اصلی «تئاتر شهر» اجرا می‌شد، جنجال‌ها برمی‌انگیخت.

۱۳۸۷ بهمن ۳, پنجشنبه

کتاب مقدّس (7)

در ادامه‌ی باب ِ نـُه‌ام که درباره‌ی پسران ِ نوح بود، راوی ِ«سفر ِ پیدایش»، بخشی دیگر از روایت ِ عظیم ِ خود درباره‌ی جهان را می‌آوَرَد. این راوی دو کار را هم‌زمان ادامه‌ می‌دهد: اوّل، روایت ِ داستان‌هایی شگفت درباره‌ بشر، دوم، روایت ِ تاریخ ِ جهان. روایت ِاین دو موضوع، هم‌زمان صورت می‌گیرد، و همان‌طور که قبلاً گفتم، گویا هدف ِ اساسی ِ راوی، همان روایت ِ جهان و آفرینش است، و "قصّه‌"‌ها فرع ِ مسأله‌اند. با این حال، این روایت ِ تاریخ ِ جهان، عمیقاً با روایت‌های داستانی درآمیخته است، و این به‌نظرم نشانه‌ی قدرت شگفت و بی‌همتای ِ "قصّه"، در جهان ِ کهن است.

۱۳۸۷ دی ۲۳, دوشنبه